Για πόσο καιρό μπορεί ένας τόπος να αντέχει την επιτυχία του;

Για πόσο καιρό μπορεί ένας τόπος να αντέχει την επιτυχία του;
Του αρχιτέκτονα Γ. Σάββενα.
Αυτό είναι ένα ερώτημα, για τη Ρόδο της επόμενης ημέρας.
Ίσως η απάντηση να βρίσκεται σε όσα ζούμε σήμερα.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά το νησί μας, τα βλέπουμε, τα
συζητάμε και στο τέλος, τα συνηθίζουμε.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ανησυχητικό απ' όλα.
Κάπου εκεί μπορεί να αρχίζει η ήττα μας, όταν το αυτονόητο παύει να μας ενοχλεί.
Για πόσο καιρό μπορούμε να συνεχίσουμε να πορευόμαστε με τον ίδιο τρόπο;
Και ο τρόπος αυτός φαίνεται σε όλα τα επίπεδα της ζωής και της φιλοξενίας μας.
Η Ρόδος οφείλει να ανακτήσει την ποιότητα ζωής που σταδιακά υποχώρησε
μπροστά στις ανάγκες μιας διαρκώς αυξανόμενης τουριστικής ανάπτυξης, δίχως τις
ανάλογες υποδομές.
Η συνεχής αύξηση του τουρισμού και η ολοένα μεγαλύτερη πίεση στις υποδομές και
στους φυσικούς πόρους του νησιού δείχνουν ότι το μοντέλο ανάπτυξης που κάποτε
απέδιδε, σήμερα δοκιμάζει τα όριά του.
Η επιτυχία ενός σύγχρονου τουριστικού μοντέλου δεν μπορεί πλέον να μετριέται
μόνο από τον αριθμό των επισκεπτών και τα έσοδα.
Ο πραγματικός δείκτης επιτυχίας είναι αν ο τόπος εξακολουθεί να προσφέρει μια
ποιοτική εμπειρία στους επισκέπτες του, χωρίς να στερεί την ποιότητα ζωής από
τους ανθρώπους που ζουν σε αυτόν όλον τον χρόνο.
Ας αναρωτηθούμε αν εμείς οι ίδιοι μπορούμε να βιώσουμε και να απολαύσουμε τον
ίδιο μας τον τόπο.
Όσο τα αυτονόητα έχουν γίνει ζητούμενα, δεν υπάρχει ελπίδα.
Αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με αποσπασματικές παρεμβάσεις, αλλά με
έναν σύγχρονο, ενιαίο και μακρόπνοο σχεδιασμό, σε συνάρτηση με τις υφιστάμενες
και τις μελλοντικές υποδομές και δυνατότητες του τόπου.
Η ικανότητα του τόπου αξιολογείται από την επάρκεια του νερού, της ενέργειας, των
μεταφορών, της διαχείρισης των λυμάτων, των απορριμμάτων, αλλά και από την
προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος.
Διαρκώς βλέπουμε στην ηπειρωτική χώρα νέα μεγάλα έργα και αναρωτιόμαστε.
Πώς ένα νησί που συνεισφέρει τόσο καθοριστικά στην εθνική οικονομία να μην
δικαιούται αντίστοιχες υποδομές;
Χωρίς ουσιαστικά αυτά τα ανταποδοτικά οφέλη, η ανάπτυξη τελικά μετατρέπεται σε
επιβάρυνση για τον τόπο και τους μόνιμους κατοίκους.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχουν γίνει προσπάθειες.
Είναι όμως αρκετές για το μέγεθος των αναγκών του τόπου;
Η ευθύνη για αυτή την ανεπάρκεια μπορεί να μην είναι για όλους ίδια, δεν παύει
όμως να είναι συλλογική.
Ο τόπος διαμορφώνεται από όλους μας.
Οι πολίτες επιλέγουν και οι πολιτικοί διοικούν.
Μόνο οι κατάλληλες συνθήκες, η παιδεία μας και η ωριμότητά μας μπορούν να
οδηγήσουν τη Ρόδο στο αύριο.
Όλοι εμείς που ζούμε στη νησιωτική Ελλάδα γνωρίζουμε ότι η ζωή σε έναν νησιωτικό
τόπο έχει τις δικές της δυσκολίες στη μετακίνηση, στην παιδεία, στην υγεία, στο
κόστος ζωής.
Κι όμως, επιλέξαμε να ζούμε εδώ, γιατί μέσα σε αυτό το ισοζύγιο δυσκολιών και
πλεονεκτημάτων κερδίζουμε κάτι πολύ σημαντικό, την ποιότητα ζωής που μας
προσφέρει ο τόπος μας.
Ας μην την αφήσουμε να χαθεί.