«Dion μου, είμαι συγκλονισμένη!!! Πριν λίγες ώρες πληροφορήθηκα για τον απρόσμενο χαμό σου και ακόμη προσπαθώ να καταλάβω τι έχει συμβεί… Πώς; Γιατί; Εσύ ήσουν πάντα φως, έμπνευση, δημιουργία…
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη μας συνάντηση, μετά το τηλεφώνημα του αγαπημένου φίλου Γιάννη Μαχαιρίδη και το πρώτο έργο που μας χάρισες, που χάρισες στο Δωδεκανησιακό Σύλλογο Αυτοάνοσων Νοσημάτων “ΘΑΛΕΙΑ” το «Πέταγμα Ζωής» που αγκάλιασε και θα συνεχίζει να αγκαλιάζει το “Περπάτημα Ζωής & Ελπίδας”, όταν σου είπα πως φαντάζομαι όλα τα αυτοάνοσα να πετούν ελεύθερα σαν ένα σμήνος από πουλιά…
Και μετά μας χάρισες τόσα έργα σου, που μας ακολουθούν με αγάπη και νοιάξιμο… Το «Φτερούγισμα Ψυχής», ο «Κύκλος της υγείας», η «Τζιτζικλού», η «Μπλε Σεβρολέτ», το «Λύκε λύκε είσαι εδώ» και τέλος «Τα φεγγάρια» που ψάχνουν ακόμη τη “θέση” τους…
Τα λόγια μου τούτη την ώρα πικρά… Πέταξε ελεύθερα Dion μου στους ουρανούς που πάντα ονειρευόσουν, στο φως και στο απέραντο γαλάζιο… Έτσι όπως σου άρεσε να είσαι… Ένας ελεύθερος σουρεαλιστής…
Η ζέστη φιλία και η αγάπη σου βρίσκονται βαθιά χαραγμένες μέσα στην καρδιά μου!!!
Καλό σου ταξίδι στο αιώνιο φως 
Θάλεια Γεωργά»
