Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά ελληνιστικό εύρημα σε αστική περιοχή του Βερολίνου, καθώς σπάνιο ελληνικό νόμισμα του 3ου αιώνα π.Χ. εντοπίστηκε στην περιοχή Σπαντάου.
Το νόμισμα διαμέτρου μόλις 1,2 εκατοστών περίπου, ανακαλύφθηκε από έναν 13χρονο μαθητή σε αγροτική έκταση και παρουσιάστηκε επίσημα από την Κρατική Υπηρεσία Προστασίας Μνημείων του Βερολίνου.
Το μικρό αντικείμενο είναι κατασκευασμένο από χαλκό, χρονολογείται μεταξύ 281 και 261 π.Χ και κόπηκε στο νομισματοκοπείο της Ιλίου, δηλαδή της αρχαίας Τροίας στη σημερινή βορειοδυτική Τουρκία. Πάνω στο νόμισμα, στην εμπρόσθια όψη, απεικονίζεται η κεφαλή της θεάς Αθηνάς με κορινθιακό κράνος, ενώ στην πίσω όψη εμφανίζεται η Αθηνά με ένα δόρυ στο δεξί της χέρι και ένα αδράχτι στο αριστερό.
Αρχικά δεν ήταν σαφές εάν επρόκειτο για αρχαιολογικό εύρημα ή για σύγχρονο συλλεκτικό αντικείμενο που είχε χαθεί. Ωστόσο, μεταγενέστερες έρευνες ειδικών στον χώρο αποκάλυψαν σαφείς ενδείξεις μακροχρόνιας χρήσης της περιοχής ως τόπου ταφής από την εποχή του χαλκού ή και της πρώιμης εποχής του Σιδήρου
Η σημασία του
Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μέχρι σήμερα δεν είχε εντοπιστεί κανένα ελληνικό αρχαιολογικό εύρημα στο Βερολίνο. Το ερώτημα ωστόσο σχετικά με το πώς το νόμισμα έφτασε στη βορειοκεντρική Ευρώπη παραμένει ανοιχτό.
Είναι ήδη γνωστό πως από την αρχαιότητα υπήρχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ των λαών της Μεσογείου και της Βαλτικής, ιδιαίτερα για το εμπόριο κεχριμπαριού ενώ παράλληλα το ταξίδι του Έλληνα εξερευνητή Πυθία, επιβεβαιώνει τις επαφές αυτές στο 330 π.Χ. Δεδομένου του χαμηλού βάρους των περίπου επτά γραμμαρίων και της χαμηλής εγγενούς αξίας του υλικού, καθώς και του πλαισίου της ανακάλυψής του, εικάζεται ότι το νόμισμα είχε συμβολική και όχι οικονομική λειτουργία.
